W takiej konwencji, przykładowo:
– znak oznaczamy jedną cyfrą: (2);
– znak oznaczamy trójką cyfr: (1,3,4) – przy czym kolejność zapisu tych cyfr nie ma znaczenia.
A1={(1),(2),(3),(4),(5),(6)}∣A1∣=6A2=⎩⎨⎧(1,2),(1,3),(1,4),(1,5),(1,6),(2,3),(2,4),(2,5),(2,6),(3,4),(3,5),(3,6)(4,5),(4,6)(5,6)⎭⎬⎫∣A2∣=15A3=⎩⎨⎧(1,2,3),(1,2,4),(1,2,5),(1,2,6),(1,3,4),(1,3,5),(1,3,6),(1,4,5),(1,4,6),(1,5,6),(2,3,4),(2,3,5),(2,3,6)(2,4,5),(2,4,6),(2,5,6)(3,4,5),(3,4,6),(3,5,6)(4,5,6)⎭⎬⎫∣A3∣=20
Zauważmy, że każdemu znakowi z dwoma punktami wypukłymi możemy przyporządkować znak z czterema punktami wypukłymi, zamieniając punkty wypukłe na niewypukłe i odwrotnie.
Np. znakowi przyporządkujemy znak.
Zatem znaków z czterema punktami wypukłymi jest tyle samo, co znaków z dwoma punktami wypukłymi. Podobnie argumentujemy, że znaków z pięcioma punktami wypukłymi jest tyle samo co znaków z jednym punktem wypukłym:
∣A4∣=∣A2∣=15∣A5∣=∣A1∣=6A6={(1,2,3,4,5,6)}∣A6∣=1
Wszystkich znaków w piśmie Braille’a jest:
∣A1∣+∣A2∣+∣A3∣+∣A4∣+∣A5∣+∣A6∣=6+15+20+15+6+1=63