Sposób 2.
Zauważmy, że:
- trójkąt ACB jest równoramienny, gdzie: ∣AC∣=∣CB∣ (na mocy twierdzenia o odcinkach stycznych).
- trójkąt ASD jest równoramienny, gdzie: ∣SD∣=∣SA∣ (odcinki SD i SA są promieniami okręgu).
- trójkąt ASB jest równoramienny, gdzie: ∣SA∣=∣SB∣ (odcinki SA i SB są promieniami okręgu).
- ∣∠SAC∣=90∘ (promień poprowadzony do punktu styczności jest prostopadły do stycznej)
Oznaczmy:
∣∠BAC∣=β.
Ponieważ trójkąt
ACB jest równoramienny, więc
∣∠CBA∣=∣∠BAC∣=β oraz
∣∠ACB∣=180∘−2β
Wtedy
∣∠SAB∣=∣∠SAC∣−∣∠BAC∣=90∘−β.
Ponieważ trójkąt
ASB jest równoramienny, więc
∣∠SBA∣=90∘−β.
Kąt
DSA jest kątem środkowym opartym na tym samym łuku co kąt wpisany
SBA, zatem:
∣∠DSA∣=2⋅∣∠SBA∣=2⋅(90∘−β)=180∘−2β.
Długości dwóch boków trójkąta
ACB są proporcjonalne do odpowiednich długości dwóch boków trójkąta
ASD i kąty między tymi parami boków są przystające:
∣AS∣∣AC∣=∣DS∣∣BC∣i∣∠ACB∣=∣∠DSA∣=180∘−2β
Trójkąty
ACB i
ASD są podobne na podstawie cechy bok – kąt – bok podobieństwa trójkątów.